(Źródło zdjęcia: Game Freak)

A ty? Nie musisz grać w nieśmiałość – wiesz o czym mówimy. Chcesz być najlepszy? Jak nikt nigdy nie był? Rzecz w wielu elementach Pokemona polega na tym, że wszystkie są ze sobą połączone, a samo zobaczenie zrzutów ekranu lub logo często wystarcza, aby wysłać akord otwierający G dzwoni w twojej głowie, aby wywołać wizje Ash odwracającej czapkę do tyłu w anime lub przypominając ci o tej błyszczącej karcie Charizarda, której po prostu nie mogłeś zdobyć za miłość ani pieniądze w ciągu dnia. Pokemon został uruchomiony na skalę światową nie tylko jako gra wideo, ale jako ofensywa multimedialna. Obsługiwany przez program telewizyjny, towary i inne produkty po wielkim sukcesie jego oryginalnej japońskiej premiery, po prostu nie było mowy, żeby mógł zawieść. To było wszędzie a pod koniec lat dziewięćdziesiątych ledwo mogłeś się poruszać, nie widząc gdzieś promiennej twarzy Pikachu.

Ale chociaż może to być początek tego znanego zjawiska, nasza historia zaczyna się wcześniej. Cóż, dużo wcześniej – w rzeczywistości, a nawet w 1990 roku wcześniej jeśli chcesz śledzić pochodzenie najważniejszych osób stojących za franczyzą. „Pan [Satoshi] Tajiri był założycielem Game Freak, a ja byłem jego przyjacielem, gdy byłem studentem” – wspomina weteran gier Game Freak, Ken Sugimori, dyrektor artystyczny i projektant postaci w prawie wszystkich grach, który ma był odpowiedzialny za oficjalne zasoby sztuki. „Graliśmy razem w gry wideo i tak założyliśmy tę firmę – Pan Tajiri założył firmę, a ja dołączyłem. W 1983 r. Tajiri zaczął sprzedawać tę małą broszurę za 200 funtów i była ona sprzedawana tylko w bardzo specjalistycznych księgarniach. Mówił o strategiach gier zręcznościowych, ponieważ w tym czasie nie było konsol domowych. Kilka osób odwiedziło te sklepy i zobaczyło książkę, a ja byłem jednym z nich. Gdy rozmawialiśmy, zaprzyjaźniliśmy się i rozmawialiśmy o tym, jak często gry zręcznościowe są bardzo do siebie podobne. Gdybyśmy je rozwijali, co zrobilibyśmy inaczej? Kiedy zaczynaliśmy, niektórzy czytelnicy byli programistami i mieli umiejętności i dostęp do sprzętu – tak zaczęliśmy od tworzenia gier wideo. Potem dołączył Pan Masuda, a naszą pierwszą grą był Quinty. ”

Subskrybuj Retro Gamer

(Źródło zdjęcia: Future)

Ta funkcja pojawiła się po raz pierwszy w magazynie Retro Gamer. Jeśli chcesz dogłębnych funkcji klasycznych gier wideo dostarczanych bezpośrednio do progu (lub skrzynki odbiorczej), naprawdę powinieneś zasubskrybować Retro Gamer.

Quinty lub Mendel Palaxe, jak moglibyście to wiedzieć, była prostą grą akcji i układanki wydaną dla NES w 1989 roku, której ukończenie zapowiada początek czegoś znacznie większego, o wiele bardziej ambitnej skali, czegoś, co znamy dzisiaj jako Pokemon. Wizja początkowo była niewielka, początkowo ukierunkowana na liczbę stworzeń około 50 potworów, ale liczba ta stale rosła, gdy pojawiły się nowe pomysły i pojawiły się ulepszone urządzenia i techniki kodowania. W rzeczywistości wydaje się, że zespół zawsze miał więcej pomysłów, niż byłoby to możliwe, aby zmieścić się w pojemności pamięci wkładu Game Boy. „Od powstania pomysłu do ukończenia Red & Blue zajęło to w sumie około sześciu lat, więc bardzo długo!” Uśmiecha się obecny producent Junichi Masuda, którego zaangażowanie we wcześniejszych tytułach polegało głównie na kodowaniu i pisaniu muzyki oryginału gry, później przejmując obowiązki reżyserskie i produkcyjne przy każdym wydaniu głównym. „Zaczęliśmy od stworzenia wielu różnych projektów Pokémon, a następnie zredukowaliśmy to do ulubionych 150. To wymagało dużego wysiłku. Następnie, gdy byliśmy zadowoleni z naszych projektów, zaczęliśmy pracować nad ruchami, z których każdy mógł skorzystać. Proces ten prawdopodobnie trwał około trzech z tych sześciu lat. To było całkiem zadanie! Nie było wstępnego planu, który Pokemon dostałby, które ruchy – zaprojektowaliśmy Pokemona, a następnie zaprojektowaliśmy ruchy, a następnie zdecydowaliśmy, które pasują do siebie w procesie stopniowym ”.

Masuda potwierdza nasze podejrzenia, że ​​zespół marzył o wiele więcej niż to, co może pomieścić nabój, ale nie chodziło tylko o przechowywanie – chodziło o to, że pomysły wykraczały poza sferę możliwości Game Boya robić. „To było trudne. Na początku chcieliśmy skupić się na komunikacji i handlu, ale było to trudne, ponieważ mogliśmy przesyłać tylko niewielkie ilości danych między dwiema konsolami ”- wyjaśnia. „Sama komunikacja była dużym wyzwaniem – technologii po prostu nie było, ale naprawdę chcieliśmy to zrobić, więc staraliśmy się ją tam wprowadzić. To był nadrzędny temat – była to walka z pojemnością, walka z tym, co mogliśmy zmieścić we wkładzie. Zaprojektowaliśmy również tych 150-osobowych Pokemonów, aby również mogli wejść. Ale potem mieliśmy problem z ruchem, więc wpadliśmy na pomysł, że kafelki mapy są ruchami, gdy postać jest animowana w miejscu. Dzięki tym pomysłom znaleźliśmy sposoby, aby wcisnąć jak najwięcej. Lubię Game Boya jako maszynę, ale próba pracy z tymi wszystkimi wyzwaniami i stworzenie gry, w którą każdy mógł się cieszyć i było przyjemne, było trudne ”.

Czytaj więcej  Ten niesamowity port Disco Elysium Game Boy można również odtwarzać na PC

Pamiętaj, że wciąż rozmawiamy o oryginalnych japońskich wydaniach Red & Green – lokalizacja nawet nie została wzięta pod uwagę, a studio napotkało poważne problemy, gdy musiała przygotować grę na premierę poza Japonią. „Początkowo było to oparte na tym, jak ludzie czują się i widzą różne kolory. Najbardziej wyraźny dla nas podział był na czerwony i zielony, ale kiedy zaczęliśmy myśleć o zagranicy, było jasne, że tak nie było. W szczególności w Ameryce czerwony i niebieski są uważane za „przeciwieństwa”, jak wolisz, ”ujawnia Masuda, chociaż były bardziej naglące problemy stojące na drodze do przeniesienia gry za granicę, co doprowadziło do przepaści dwa i pół roku od japońskiego wydania do premiery w USA, nie wspominając już o kolejnym roku na dotarcie do Europy. „Przy wspomnianych wcześniej problemach z pojemnością stwierdziliśmy, że angielski zajmuje więcej miejsca na wózku niż język japoński. Nie mieliśmy pokoju! Wszystko było tak pełne na tej kasecie i w momencie jej tworzenia niewiele było miejsca na implementację języka angielskiego. Mieliśmy więc wiele problemów z pamięcią do rozwiązania – takie jak zmiana nazw Pokemonów, a nawet ekran wprowadzania nazw, który został zaprojektowany w języku japońskim. Zmienienie tego w celu dostosowania do angielskiego było naprawdę trudne i coś, o czym nie braliśmy pod uwagę przy projektowaniu gry. Naprawdę musieliśmy spędzać dużo czasu nad tym wszystkim. ”

Pokemon startuje!

(Źródło zdjęcia: The PokÉmon Company)

Niektóre z nich można było zobaczyć w grze w tym czasie, z ograniczeniami postaci w terminach menu, postaciach, nazwach stworzeń i przedmiotów, a nawet kilku atakach. Przestrzeń, zarówno na ekranie, jak i na samym wózku, była na wagę złota, stąd te niezwykle krótkie fragmenty tekstu, jak widać w rzeczywistości w innej części gry, jak podkreśla Masuda. „Kolejnym przykładem jest Pokédex. W oryginalnych japońskich wersjach miałeś tylko jeden ekran i wszystko tam było wyświetlane, podczas gdy w wersjach amerykańskiej i europejskiej trzeba było go zmienić, aby miał dwa ekrany z nazwami i szczegółami Pokemona. Dokonanie tych wszystkich wielkich zmian zajęło dużo czasu, więc to właśnie przyczyniło się do opóźnienia. Nigdy też nie spodziewaliśmy się, że rzeczy będą tak popularne za granicą – nie mieliśmy pojęcia, że ​​będzie to takie zjawisko, więc to było naprawdę niesamowite. Ale tak, zajęło dużo czasu, aby wprowadzić wszystkie zmiany potrzebne do przeniesienia gry na różne rynki. ”

Po tych wszystkich dodatkowych pracach Red & Blue wydano w Stanach Zjednoczonych pod koniec 1998 roku. Z anime, karcianą grą karcianą i innymi grami zabawkowymi oraz innymi różnorodnymi tatami z logo Pokémon, które wypuściło obok, brzęczenie było ogromne i bez żadnej europejskiej daty premiery, o której Nintendo w tamtym czasie wspominało, niedoszli trenerzy musieliby zrobić wszystko, aby zdobyć importowe kopie gry – niektóre sklepy z grami niezależnymi nawet importowały je hurtowo, aby sprzedawać w premia. „W szkole mój przyjaciel przywiózł Pokemona z Ameryki, gdzie wyjechał na wakacje”, przypomina Joe Merrick, webmaster strony fanowskiej Pokemon Serebii.net – zasobu, z którego wiele podobnie myślących Pokémaniaków korzysta od dawna dekada. „Nie zostało tu wydane, chociaż anime działało na platformie Sky, więc kiedy pokazał grę, byłem zaintrygowany, obejrzałem anime i zmusiłem matkę do importowania gry”.

Otoczony przez hype machine na niezrównaną skalę, możesz pomyśleć, że nie była to kwestia jakości – dla tych, którzy nie byli fanami, chwiejną, niskobudżetową animacją programu telewizyjnego i skarbami taniej kolekcjonerskiej śmieci z pewnością mogłyby przynajmniej tyle zasugerować. Pomimo pozornie niskich wartości produkcyjnych, seria anime była na swój sposób zabawna, przyciągając nowych fanów swoimi kolorowymi postaciami i łatwymi do naśladowania historiami, ale gry zawsze były doskonałe. „Myślę, że jakość musiała tam być” – zastanawia się Merrick. „Bez tego ludzie nie byliby zachęceni do gry. Chociaż gry Red & Blue były nieco wadliwe, miały solidne podstawy i były zabawne, powodując, że wielu ludzi wskoczyło do środka. Jednak wpływ anime i kart miał również ogromny wpływ na zasięg Pokemon. Wiele osób nie grało w te gry i po prostu skupiało się na kreskówce lub kartach, ale podobnie jak w grach, zdecydowanie musiała tam być jakość, aby mogła się rozkręcić ”.

Czytaj więcej  Sega ogłasza Game Gear Micro

Ale zdejmij to jak cholera, wielopłaszczyznowe podejście oznacza, że ​​w świecie Pokémon zawsze coś się działo – tworzenie gier może być czasochłonne, ale gdy pojawiają się nowe odcinki telewizyjne, zestawy kart do wymiany są wypuszczone linie zabawek, a Arceus wie, co jeszcze pomaga wypełnić luki między głównymi wydaniami gier wideo, łatwo jest utrzymać wysoką pozycję medialną. „Mamy różnych pracowników zaangażowanych w różne rzeczy i zawsze o nich myślimy przy opracowywaniu gry”, potwierdza Masuda. „Naprawdę chcemy pomyśleć o tym, jak możemy rozwijać się poza grą i poszerzać ją po jej zakończeniu. W szczególności w przypadku gry karcianej Creatures Inc. pracuje nad samą grą i rozmawiamy z nimi, jak najlepiej rozwinąć tam grę i jak nowy Pokemon, który tworzymy, może być zgodny z ich planami. ” Następnie wyjaśnia trudność w koordynacji między wieloma zespołami i firmami, zwłaszcza gdy daty premiery gry nie mogą być łatwo zmienione. „Wraz z rozwojem gry zachęcamy zespoły telewizyjne, TCG i animacyjne, aby w nią zagrały, dzięki czemu mają lepsze pojęcie o tym, jaki jest świat, postacie i pokemony” – dodaje Sugimori. „Wszyscy tworzymy postacie i ustawienia razem, aby były spójne w przypadku filmów, gier i kart kolekcjonerskich”.

Nadchodzi Pokemon Yellow

(Źródło zdjęcia: The PokÉmon Company)

Jak można było się spodziewać, kontynuacja Red & Blue pojawiła się szybko i szybko, ale nie wcześniej, niż Game Freak mógł stworzyć coś, co stałoby się prawie tradycyjne w wydaniach Pokémon – trzecia gra uzupełniająca oryginalną parę wydań, pierwotnie w w formie Yellow (lub Special Pikachu Edition, aby nadać mu pełny tytuł), która wypełniła luki między wersjami Red & Blue i została dostosowana, aby powiązać wydarzenia i postacie z anime. Crystal, Emerald i Platinum pełniły podobne role w swoich pokoleniach, chociaż na tym się skończyło – Black & White nie nadawały się do nazewnictwa tego trendu (szczerze mówiąc, kto kupiłby Pokemon Greya?) I zamiast tego dostały bezpośrednie kontynuacje , podczas X i Y od dawna krążyły pogłoski, że należy zastosować trylogię Z, chociaż wszystkie rzeczy, które pojawiły się po legendarnym Pokemon Zygarde, zamiast tego trafiły do ​​Pokemon Sun & Moon 2016.

Każda gra, choć wciąż zakorzeniona w podstawowej strukturze używanej w Red & Blue, poczyniła ogromne postępy w zakresie poprawy jakości życia graczy, co może utrudnić powrót do starszych gier po tym, jak wiele zepsutych usprawnień w nowszych. „Na pewno patrzę na nie z miłością, ale odtworzenie ich jest trudną propozycją” – mówi Merrick w dyskusji na temat powrotu do oryginalnych gier. „Tak często, kiedy wracam, aby je zagrać, tak wielu nowoczesnych udogodnień po prostu nie ma i granie w slogan. Na przykład w Pokemon Red, Blue i Yellow nie miałeś pojęcia, co zrobił ruch w grze, chyba że masz zewnętrznego przewodnika. Czasami granie w stare gry bez udogodnień i funkcji współczesnych gier powoduje, że zastanawiam się: „Jak graliśmy w te gry?” Po usunięciu tego z mojego umysłu nadal mogę cieszyć się nimi i grać z nimi z radością ”.

Nawet wtedy nie są to tylko drobne poprawki, z każdą nową generacją rozszerzającą strategiczny aspekt gry, zwłaszcza z każdą nową generacją, która przynosi ze sobą zupełnie nowy wybór Pokemonów. „Powodem dodania około 100 Pokemonów na grę nie jest to, że nie możemy wymyślić pomysłów, zwłaszcza gdy mamy nowych pracowników – każdy może wymyślić unikalne pomysły”, wyjaśnia Sugimori. „Liczba zależy od czasu trwania projektu. Dodatkowo, jeśli dodasz około 300 nowych potworów, to po prostu za dużo – musimy pomyśleć o równowadze bitew. ”To samo dotyczy wprowadzania nowych typów do miksu, dlatego tylko trzy nowe zostały dodane do początkowej 15 od uruchomienia. „Dodając jeszcze jeden typ, zdecydowanie komplikuje rozgrywkę, więc kiedy to zrobiliśmy, musieliśmy naprawdę sprawdzić równowagę bitwy” – mówi Sugimori. „Dzięki nowym ruchom istnieje nieskończona kombinacja. Jeśli uda nam się rozwiązać ten problem, zawsze możemy dodać więcej typów – nie jest to niemożliwe ”.

Czytaj więcej  Top 20 najsłodszych pokemonów wszechczasów

Wpływ na kulturę

(Źródło zdjęcia: The PokÉmon Company)

Merrick, który był na pokładzie od samego początku i był bardziej przywiązany do serii niż większość dzięki swojej ciągłej ciężkiej pracy z Serebii.net, jest równie dobrze przygotowany do omawiania znaczenia serii, jak wszyscy inni, o których warto wspomnieć – radził sobie z serią we wszystkich jej postaciach prawie codziennie, z tygodniowym nakładem pracy, który jest dość oszałamiający dla projektu fanów. „Czasami jest to zaledwie pięć godzin, inne to prawie 155 godzin”, śmieje się. „Wszystko zależy od tego, co dzieje się w serii. Z biegiem czasu nie tylko skupiłem się bardziej na jakości strony, ale także w Pokemon dzieje się więcej. W poprzednich latach zwykle miałem wiele razy, w których nie miałem nic do roboty; ponieważ mam zasadę, aby nigdy nie pomijać więcej niż jednego dnia kalendarzowego z rzędu w aktualizacjach wiadomości, do tego stopnia, że ​​musiałem wymyślić powody do aktualizacji. Teraz jednak rzadko mam ten problem. W 2015 roku zaktualizowałem 331 z 365 dni, a w pozostałe dni zwykle pracowałem nad czymś innym. ”

Pokemon ma tak wiele do kochania, że ​​zasmuca nas widok migotliwych poglądów tych, którzy opierają swoją opinię o serii na kolorowym materiale promocyjnym i szczerej kreskówce, która pojawiła się, gdy była jeszcze wystarczająco młoda, aby uznać ją za modę; zanim seria zdążyła się nawet udowodnić długie zanim przekształciło się w jedną ze złożonych serii RPG.

„Ludzie myślą, że Pokemon to gra dla dzieci, ale uważam, że to nieporozumienie”, mówi Sugimori, i jesteśmy skłonni się zgodzić – spójrz poza prezentację wokół niej, zajrzyj głębiej w jej niemal bezdenne strategiczne złożoności, a znajdziesz RPG zasługujące na znacznie większy szacunek i uznanie, niż się często zdarza. Ale choć niektórym trudno jest przekonać o zaletach serii, ci, którzy wygodnie korzystają z Pokémon Express, tworzą ekspansywną bazę graczy, która obejmuje każdą grupę wiekową i możliwe wyobrażenia demograficzne, jak zapewne zauważyliście ostatnio, gdy Pokemon Go przyciągnął fanów w każdym wieku z stolarki w poszukiwaniu wirtualnych stworzeń w prawdziwym świecie. „Społeczność jest zdecydowanie moją ulubioną rzeczą w Pokemonach” – mówi Merrick. „Oprócz kilku elementów, jest to jedna z najbardziej przyjaznych społeczności w okolicy. Ludzie robią wszystko, aby pomóc innym w znalezieniu Pokemona. Gra z założenia nakazał zgromadzać ludzi do bitwy i handlu, i nadal to robi. Dzisiaj żyją ludzie, ponieważ ich rodzice poznali się z powodu Pokemon i to jest dla mnie absolutnie niewiarygodne.

„Jego wpływ w latach dziewięćdziesiątych był fenomenalny”, zamyka. „Było wszędzie i wszyscy w to grali. Szczerze mówiąc, nigdy nie myślałem, że znów zobaczymy coś takiego. Potem Go się stało i po raz kolejny Pokemon był wszędzie. Czy znów zobaczymy to samo? Trudno powiedzieć. Przemysł jest obecnie znacznie bardziej niestabilny niż w latach dziewięćdziesiątych i znacznie bardziej nasycony. Zegarek Yo-Kai, choć ogromny od kilku lat w Japonii, zmalał i po prostu się tutaj nie zdjął. Nie jestem pewien, czy kiedykolwiek zobaczymy serię przenikającą tak wiele aspektów mediów jednocześnie i znów staniemy się zjawiskiem takim jak Pokemon ”.

Ta funkcja pojawiła się po raz pierwszy w Retro Gamer numer magazynu 161. Aby uzyskać więcej doskonałych funkcji, takich jak ta, którą właśnie przeczytałeś, nie zapomnij zapisać się na wersję drukowaną lub cyfrową pod adresem MyFavouriteMagazines.